تبلیغات
قانون نامه - سرارادت ماوآستان حضرت دوست،که هرچه برسرمامیرودارادت اوست

بازدید : مرتبه
تاریخ : دوشنبه 29 فروردین 1390

سلامی چه بوی خوش آشنایی ، بدان مردم دیده روشنایی

 درودی چو نور دل پارسایان ، بدان شمع خلوتگه پارسایی

خداوند را سپاسگذاریم و خوشحالیم كه پس از مدت ها این فرصت رو پیدا كردیم كه مطالبمونو از طریق وبلاگ براتون به اشتراك بگذاریم تا شاید قدمی هر چند كوچك در پیشبرد اهداف متعالی جامعه حقوقی و دانشگاهیمون برداشته باشیم امیدواریم این وبلاگ نقطه آغازی باشد برای افزایش اطلاعات علمی و ارتباطات هرچه بیشتر دانشجویان حقوق و اساتید دانشگاه .

 در ادامه مطلبی قابل تامل را براتون به اشتراك گذاشتیم خوشحال میشیم ما رو از نظرات و پیشنهادات مفید و سودمندتون آگاه كنید.

 با تشكر از هم شما عزیزان، هسته علمی حقوق دانشگاه پیام نور نیشابور

مثنوی های بی پایان
بدانیدكه ما در بخش قانونگذاری، عصر بسیار پر حجمی را پشت سرگذاشته ایم . حجم قوانین مدون ما اكنون بیست و چهار برابر دفتر های شش گانه مثنوی است و در نظر داشته باشید كه قانون ، افسانه و حكایت و تمثیل و نصیحت هم نیست قانون مانند شعر ، ردیف و قافیه و حشو و تكرار هم ندارد ، هر واژه آن باری سنگین را بر دوش دارد كه می بایست در جای خود تكلیف بسیاری از اختلافات و منازعات و كشمكش ها را حل و فصل می كند ، پس به این اعتبار می توان گفت كه حجم موثر و واقعی قوانین ما چیزی است برابر با پنجاه همسر مثنوی و قاضی خود را در برابر انبوه مواد قانونی واقعا ضعیف می بیند و این در حالی است كه هنوز بر هیچ كس معلوم نیست كه چه قانونی حاكم است چه قانونی منسوخ و كدام قانون در بعضی از مواد ، حكومت خود را حفظ كرده است و كدام قانون در بعضی از مواد نسخ گردیده است و باز این در حالی است كه شیوه تنظیم مواد قانونی ، آنگونه به ناهنجاری و بی انسجامی نزدیك شده است كه بیشتر به یك متن روایی تعلیمی شباهت دارد تا به یك متن منقح و منسجم و شاخص و حكمی .
اگر قاضی _ یا هر مجری دیگری _ از همان هنگام كه لب از شیر مادر فرو می شوید تا زمانی كه لب از گفتار می بندد ، فقط و فقط به خواندن  قانون سر گرم باشد و نه  هیچ دانش دیگری و البته شصت سال تمام هم عمر كند او می بایست روزی 300 كلمه را كه از دهان مقنن درآمده است از برابر چشمان خود بگذراند تا بتوان گفت مروری داشته است سطحی بر قوانین ، حالا آن كلمات از چشم به مغز و حافظه هم برسد یا نرسید امر دیگری است .
در همین حالا اعتقاد دارم كه دامنه تنوع رفتارهای بشری و قلمرو روابط اجتماعی اشخاص آن گونه گسترده و وسیع است كه مشكل بتوان مجموعه آن رفتارها و روابط را به سادگی در سلك انتظام در آورد و به اصطلاح :
گرشودبیشه قلم ، دریا مدید
مثنوی را نیست پایانی امید
لیكن با همین وضع هم می پندارم كه قانونگذار می بایست حتما كم گوید گزیده گوید و چنین نیندیشدكه به وجود آمده است تا از بام تا شام قانون وضع كند . قانونگذار باید سعی كند از طریق شیوه های منطقی ، ادبی، اجتماعی ، اصولی و حكمی ، كلام خود را به آستانه بلا تشبیه وحی نزدیك كند ، در آن صورت است كه هم ماندگار می شود و هم در ذهن قاضی و حاكم و عامل و كار گذار و هم در ذهن آحاد مردم جایی برای خودش باز می كند .
تصویب قانون به بداهه سرایی و بدون توجه به آداب تر تیب كار و هم بدون عنایت به پیشینه های موضوع و عواقب قضیه ، هم از هیبت و حیثیت آن می كاهد وهم گاه به صورت پدیده یی مزاحم در می آید نه تنها گرهی از كار نمی گشاید كه بر شمار آنها نیز می افزاید . دادرسان و مجریان تا می خواهند با یكی مواد قانونی آشنا شوند و از طریق بحث و گفتگو خود را به مراد و منظور مقنن نزدیك كنند و در برداشت از ماده به وحدت نظری برسند و تكلیف خود را با آن یكسره كنند ناگهان می بینند كه آن ماده قانونی ، یا آن قانون با تصویب قانون دیگری از میان رفته است یا با قانون دیگری در تضاد و تناقص قرار گرفته است ، اكنون در مقوله اراضی و اصول محكمات و كشاورزی و شهرداری چنین وضعی داریم و این نیست مگر به دلیل كار كردن بی وقفه ماشین قانونگذاری و تازه اگر بخشنامه ها و تصویب نامه ها را و دستور عمل ها را خوب بنگریم می بینیم كه در برابر كوهی انبوه مصوبات ایستاده ایم .
تمام حرف درهمین جا است كه اگر مقنن می خواهد كلامش در ذهن و زبان مردم جایی باز كند و البته اگر ضرورت دارد كه مردم از طریق به خاطر سپردن قانون بر مشكلات ارتباطی اجتماعی خود فایق آیند لاجرم قبل از هر مقام دیگری خود مقنن لازم است كه در خلق قانون كه پدیده ای است در اوج ظرافت سعی وافی مبذول دارد به یاد داشته باشد كه :
الف- تزاحم و تراكم و تداخل قوانین به همان اندازه مشكل آفرین است كه نبودنش
ب-  قانون تا بتواند به ماندگاری برسد ، باید شالوده یی استوار و بنیانی مرصوص داشته باشد ، توجه به داوم قانون در طول چندین سده ، لابد با دقت در تصویب آن ملازمه خواهد داشت .
ج - رعایت شیوایی و انسجام و ایجاز چندان كه مخل به مقصود نباشد در نوشتن قانون ، حكمی است قطعی .
د- در كنار همه این نكته ها ، اكنون كه در آستانه صد سالگی قانون قرارمی گیریم به نظر ضرورت دارد در یك تصفیه عمومی و در یك خانه تكانی اساسی به مناسبت آغاز سده بعدی مقنن ، خود تكلیف مردم را با قوانین مزاحم ، مرده ، محتضر ، فراموش شده و نا بكار معلوم كنند .

 
(( بر گرفته از مجله حقوقی دادگستری))




طبقه بندی: پیام ها و فراخوان ها،  دانستنی های حقوق، 
ارسال توسط ایمان کرمی
آخرین مطالب
درباره ما



روزشمار تاریخ
آرشیو مطالب
اخبار ایران و جهان
معرفی سایت
معرفی دوستان